Prema podacima Instituta za javno zdravlje Srbije „Dr Milan Jovanović Batut“ dobijenim epidemiološkim nadzorom nad HIV infekcijom, tokom 2015. godine registrovano je 178 novootkrivenih osoba inficiranih HIV-om u Republici Srbiji, što je najveći broj čak od 1987. godine!
Samo u poslednja dva meseca 2015. kada se sprovodi većina akcija testiranja na HIV otkriveno je 45 novih slučajeva inficiranih HIV-om. To je četvrtina od ukupnog broja novodijagnostikovanih slučajeva u 2015. godini i čak dvostruko više u poređenju sa istim periodom u 2014. i 2013. godini kada je otkriveno po 20 osoba novih slučajeva infekcije.
Broj osoba kod kojih je dijagnostiovana HIV infekcija tokom 2015. godine je za 37% veći nego 2014. godine (178 u odnosu na 130 osoba).
Među novootkrivenim osobama inficiranim HIV-om u 2015. godini većinu su činili muškarci (173 muškaraca i 5 žena), dok je više od trećine svih slučajeva registrovano među mladima uzrasta 15-29 godina (66 osoba tj. 37%). Kao i prethodnih godina u odnosu na način transmisije HIV infekcije dominiraju nezaštićeni analni seksualni odnosi u populaciji muškaraca (129 slučajeva tj. 73%), a slede nezaštićeni seksualni odnosi sa osobama suprotnog pola (27 slučajeva tj. 15%).
HIV je i dalje veliki problem za javno zdravlje u celom svetu. Neprihvatljiva je činjenica da u Evropi od 2,5 miliona osoba koje žive sa HIV-om, 30% do 50% ne zna da je inficirano HIV-om, a da čak polovina osoba inficiranih HIV-om svoju dijagnozu otkrije kada im je imunološki sistem već značajno narušen, što uslovljava brojne zdravstvene komplikacije i lošiji odgovor na terapiju.
Procenjuje se da jedna od tri osobe od preko 3000 osoba koje žive sa HIV-om danas u Srbiji ne zna da je inficirana HIV-om. Dve trećine osoba inficiranih HIV-om dijagnostikuje se kasno, u uznapredovalom stadijumu HIV infekcije, što rezultuje lošijim ishodom lečenja, a u nekim slučajevima i smrtnim ishodom unutar 3 meseca od dijagnostikovanja HIV infekcije. Rano dijagnostikovanje HIV infekcije i blagovremeno lečenje kombinovanom antiretrovirusnom terapijom značajno smanjuje rizik od obolevanja i umiranja od AIDS-a (side), ali i rizik od prenošenja HIV infekcije na druge. Strah od stigmatizacije i/ili diskriminacije, nedovoljno znanja i nedostajuća informisanost, prisutne predrasude, nedostupnost besplatnog testiranja na HIV praćenog savetovanjem u većem obimu u zdravstvenom sistemu su neke od prepoznatih barijera sa kojima se susreću pripadnici različitih populacionoh grupa sa rizičnim ponašanjem koji bi imali najviše koristi od blagovremenog dijagnostikovanja HIV infekcije.
